deðirmenlere karþý

Yerin seni çektiði kadar aðýrsýn

Kanatlarýn çýrpýndýðý kadar hafif...

Kalbinin attýðý kadar canlýsýn,

Gözlerinin uzaðý gördüðü kadar genç...

Sevdiklerin kadar iyisin,

Nefret ettiklerin kadar kötü..

Ne renk olursa olsun kaþýn gözün,

Karþýndakinin gördüðüdür rengin..

Yaþadýklarýný kar sayma:

Yaþadýðýn kadar yakýnsýn sonuna; ne kadar yaþarsan yaþa,

Sevdiðin kadardýr ömrün..

Gülebildiðin kadar mutlusun.

Üzülme bil ki aðladýðýn kadar güleceksin

Sakýn bitti sanma her þeyi,

Sevdiðin kadar sevileceksin.

                               Can Yücel                    

insanýn anlam arayýþý: kitaptan alýntýlar (3)

"Ýnsanýn, yaþamýn yaþamaya deðer oluþuna iliþkin kaygýsý, hatta umutsuzluðu, VAROLUÞSAL bir bunaltýdýr." (s.100)

Frankl, yaþamlarýnýn hepten ve nihai anlamsýzlýðýna kapýlanlardan söz ederken þöyle der:

"...bu kiþiler kendi içlerindeki bir boþluk duygusunun altýnda ezilmektedirler." (s.100) 

Frankl, buna VAROLUÞSAL BOÞLUK (vakum) adýný verir.

"VAROLUÞSAL BOÞLUK, yirminci yüzyýlýn yaygýn bir olgusudur. Bu anlaþýlýr bir þeydir; bunun nedeni, gerçek bir insan olduktan sonra insanýn yaþadýðý iki yönlü kayýptýr. Ýnsanlýk tarihininin baþlarýnda insan, bir hayvanýn davranýþlarýný belirleyen ve güvence altýna alan bazý hayvanca güdülerini kaybetmiþtir. Ne var ki buna ek olarak insan, davranýþlarýný yönlendiren geleneklerin hýzla azaldýðý son geliþme döneminde bir baþka kayýpla daha yüzyüze gelmiþtir. HÝÇBÝR ÝÇGÜDÜ ONA NE YAPACAÐINI SÖYLEMEZ. HÝÇBÝR GELENEK ONA NE YAPMASI GEREKTÝÐÝNÝ SÖYLEMEZ; bazen neyi arzuladýðýný bilemez. Bunun yerine ya diðer insanlarýn yaptýðý þeyleri arzular (uydumculuk) ya da diðer insanlarýn kendisinden yapmasýný istedikerli þeyleri yapar (totalitercilik)." (s. 101) 

(Ýnsanýn Anlam Arayýþý, Viktor E. Frankl, Öteki Yayýnevi, 1998)

"Ýnsanýn anlam arayýþý temel bir güdüdür, yaþamýn özel anlamý tek ve eþsizdir ve sadece kiþinin kendisi tarafýndan bulunabilir." (s.95)

"Ýnsan kendi idealleri ve deðerleri için yaþayabilme, hatta ölebilme yetisine sahiptir." (s.95)

"Ýnsanýn gerçekte ihtiyaç duyduðu þey, gerilimsiz bir ruh durumu deðil, daha çok uðruna çaba göstermeye deðer bir hedef, özgürce seçilen bir amaç için uðraþmak ve mücadele etmektir." (s.100)

Ulusal kanallarýn kalitesiz programlarýna raðmen çok dayandým, ama sonunda almak zorunda kaldým bir Digitürk. En çok Comedymax'i izliyorum. Favori dizilerim:

1- Frasier (ne yazýk ki artýk yok)

2- Seinfeld (baþka kanalda)

3- Becker

4- Friends (keþke hiç büyümesek!)

5- My wife and kids (ne yazýk ki artýk büyüdük!)

Hayat her zaman gülüp eðlenmekle geçmiyor tabi. Tesadüfen keþfettiðim 4 alternatif program:

1- Ne Var Ne Yok (Skytürk, cumalarý saat 20.00'de). Hiç kaçýrmadan izliyorum.

2- Yazar Yazara (Skytürk, cumalarý, saat 22.00'de sanýrým)

3- Yaþam Ustalarý (Kanal B, cumartesileri saat 18.30'da)

4- Þoray Uzun Yolda (Kanal 7, cumartesileri saat 20.00'de)

Yeni keþiflerimi ekleyeceðim, sizler de ekleyin!

(Not: Yukarýdaki 5 ile aþaðýdaki 4'ü karýþtýrýnca çok acayip bir karýþým meydana geliyor. O da, ben.)

Yeðenimle izlemiþ, çok eðlenmiþtim. Okan Bayülgen ve Mehmet Ali Erbil, sesleriyle daha da sevimli hale getirmiþlerdi filmi. Biliyorum, diðer filmlerden sonra tuhaf (ve light) kaçtý ama ne yapayým, sevdiðim filmleri düþününce hep Shrek 1 geliyor aklýma.   

Not: Kardeþim düzeltti, galiba bu sahne Shrek 2!deymiþ. Masum görünüþlü çizmeli haydut!